HF71MOKRA

Battle of Mokra

The Battle of Mokra took place on September 1, 1939 near the village of Mokra, north-west of Częstochowa, Poland. It was one of the first battles of the Invasion of Poland, of the Second World War and one of the few Polish victories of that campaign.
According to the Polish mobilization scheme, the main task of the Łódź Army was to secure the connection between the Kraków Army operating in Silesia and Lesser Poland and the Poznań Army defending Greater Poland. It was also to cover the mobilization of a reserve Prusy Army behind the Polish lines. Because of that, the main purpose of the army was to gain time and offer delaying actions and harsh resistance in order for the mobilization to be accomplished.
The Polish Volhynian Cavalry Brigade was located north of the town of Kłobuck, along the railway to Częstochowa. Two regiments (19th and 21st Uhlans, as well as 4th battalion of the 84th Infantry Regiment) were entrenched on both ends of a forest surrounding the village of Mokra, to the west of the north-south rail road line. To the east, Colonel Julian Filipowicz placed the reserves of the brigade: 12th Uhlans Regiment, 2nd Mounted Rifles Regiment and 21st Armoured Battalion.
The main task of the Polish brigade was to keep the connection between the Polish 7th Infantry Division operating to the south and the Polish 30th Infantry Division to the north. The terrain chosen by the Polish commander was ideal for defence: a railroad earthwork and a forest formed the main line while the foreground was hilly, with a large number of ditches, streams and other similar obstacles.
The losses on both sides were quite high. The Germans lost approximately 800 men (killed, missing, captured or seriously wounded), and between 100 and 160 AFVs (at least 50 of them tanks). The Polish brigade lost 200 killed and 300 wounded, as well as 300 horses and several guns. The 2nd Mounted Artillery Battalion lost almost 30% of men, the 21st Regiment - almost 25%; the 12th Uhlans Regiment that was used as a reserve lost 5 officers and 216 men, both killed and wounded.
The Battle of Mokra became a symbol of well organized Polish defence. It proves that Polish soldier in September 1939 was able to fight successfully with a stronger opponent.

Bitwa pod Mokrą.

Bitwa pod Mokrą – jedno z pierwszych starć zbrojnych Wojska Polskiego podczas drugiej wojny światowej, które miało miejsce dnia 1 września 1939 roku w pobliżu wsi Mokra, 5 km na północ od miasta Kłobuck, 23 km na północny zachód od Częstochowy. Wysunięta najbardziej na północna część Województwa Śląskiego.

Wołyńska Brygada Kawalerii pod dowództwem płk. J. Filipowicza we wsi Mokra powstrzymywała przez cały dzień niemiecką 4 Dywizję Pancerną gen. Reinhardta wspieraną przez lotnictwo (m.in. bombowce nurkujące Stukas).Wołyńska BK osłaniała lewe (południowe) skrzydło Armii Łódź, na które (zgodnie z przewidywaniami polskich strategów) skierowało się główne uderzenie największej niemieckiej armii – 10 armii gen. Reichenau. Wołyńska BK miała do wykonania dwa zadania:

polityczne – podjąć walkę natychmiast po przekroczeniu przez Niemców granicy, w celu przekonania sojuszników Polski, że jakakolwiek agresja hitlerowska zakończy się wojną (co się ostatecznie udało)

strategiczne – powstrzymać atak niemiecki na przedpolu, w celu umożliwienia dokończenie mobilizacji Wojska Polskiego (co, pomimo wypełnienia zadania przez Brygadę ostatecznie się nie udało).

W tym celu dodatkowo wzmocniona (batalion piechoty z 30 Dywizji Piechoty, pułk kawalerii z Kresowej BK oraz pociąg pancerny Śmiały) Wołyńska Brygada Kawalerii zajęła w dniach 30 i 31 sierpnia pozycje obronne wokół m. Miedźno, frontem na zachód i południowy zachód. Umocnienie się "W" BK w tym rejonie zaskoczyło dowództwo niemieckie.

Bitwa pod Mokrą przeszła do historii przede wszystkim ze względu na świetnie zorganizowaną przez Wojsko Polskie obronę. Wykorzystano w pełnym zakresie środki ppanc, co spowodowało zniszczenie lub uszkodzenie ok. 100 czołgów i pojazdów opancerzonych przeciwnika. Miała też miejsce, zakończona powodzeniem, szarża polskich jednostek pancernych. Z powodzeniem atakował także pociąg pancerny „Śmiały”. Niestety przełamanie frontu przez przeciwnika w innych punktach i przewaga liczebna oraz techniczna wroga uniemożliwiły wykorzystanie zwycięstwa.

Przebieg bitwy udowadnia wprost, że żołnierz polski we wrześniu 1939r był w stanie skutecznie walczyć z przeciwnikiem posiadającym znaczna przewagę liczebną i techniczną.
Niestety w obliczu zmowy faszystów z komunistami (układ Ribbentrop-Mołotow) Polska w 1939r nie miała najmniejszych szans na obronę swojej suwerenności.